اشک فرات

آغاز داستان است:دیر رسیده امو هیچ جنبنده ای در اینجا نیستگوشم را می چسبانم به ریل قطارزندگی دارد می رود به ایستگاه بعدایستگاه بعد...مترسک شده اممیخکوب شده ام روی زمینو می لرزمپالس ها از زلزله می گویند؛آوار درد و دغدغه اشک فرات...